Hej! Jakiś czas temu u nas na serwerze odbył się jednostrzał Antarctica Express, w którym mogliście wziąć udział! Nasz MG – Taro, przygotował skrót tego, co działo się na sesji. A działo się naprawdę sporo! Gotowi na mały skrót wydarzeń?
Tytuł: Antarctica Express
MG: Taro
Gracze: Wierzba, Herezja, Ascezis, Klarisse
System: T.O.S.S
W sesji wzięły udział postacie:
– Ottilie Johnson / Grana przez Ascezis / Kobietę która ma dość twarde zasady oraz solidny bębenkowy argument za paskiem
– Narcyza Lipińska / Grana przez Herezje / Jedna z dwójki kochanków której kryminalna przeszłość lubi kłaść dłonie na rzeczach które dość jasno błyszczą
– Xar Evelios / Grany przez Klarisse / Drugi z kochanków będący opanowanym członkiem bogatszej części półświadka oraz nie raz mózgiem różnych działań
– Malcolm Oaks / Grany przez Wierzbę / Tancerz oraz dobry przyjaciel łączący całą czwórkę znajomych, którego samo jestestwo jest dość… błyszczące?
Sesja zaczęła się od spotkania dwóch bliżej nieokreślonych gentlemanów, którzy z zamiarem spędzenia miłego wieczoru wybrali się do kina w samym sercu Bostonu. Tam też grany był spektakl tytułowany „Antarctica Express”, będący nowinką wśród świątecznych pozycji filmowych. Ci szybko zakupili bilety by następnie zatonąć w filmie płynącym po ekranie.
Tam też spotykamy naszych wcześniej wymienionych bohaterów którzy po krótkiej rozmowie na chłodzie, ruszają do pociągu prowadzeni przez starszego konduktora o nazwisku Shimdt. Ten prezentuje wszystkie udogodnienia nowego dzieła techniki, jakim się pociąg „Aurora” oraz jego różnorakie wagony. Tam też gracze zostawieni zostają na krótką chwile w swoim przedziale.
Po kolejnych kilku chwilach, Narcyza wyrusza sama do wagonu jadalnianego w którym spotyka dość zamożne małżeństwo. Tam też dowiaduje się nieco o głównym punkcie wieczoru, jakim ma być koncert zespołu „Sunset Ship” którego głównym wokalistą oraz gwiazdą jest Sam Ryan.
Po krótkiej wymianie zdań bohaterowie ponownie jednoczą się w przedziale by w pewnym momencie, nawiedził ich nie kto inny niż natarczywy reporter. Młody mężczyzna po krótkiej sesji pukania w drzwi, finalnie dostaje szanse by wejść do przedziału oraz przeprowadzić krótki wywiad z podróżnymi. Tam też za namową Malcolma poczyna opowiadać o legendach z rejonu w którym się znajdują i fakcie „Wędrującej Zimy”, czyli podania ludowego o potworze którego samo ujrzenie powoduje paranoje przez którą nie można ani przestać go widzieć ani słyszeć.
Następnie cała grupa przenosi się do wagonu jadalnianego w którym odbywa się koncert Ryan’a, w trakcie którego dochodzi do pewnego problemu. Nagle pociąg zatrzymuje się oraz światła w wagonach gasną, przez co zaczyna się panika.
Konduktor stara się opanować sytuacje sugerując iż rano przybędzie ekipa która naprawi kocioł pociągu, oraz odśnieży część torów przez którą „Aurora” nie jest wstanie przejechać. Co dziwne po niecałej pół godzinie do zablokowanego pociągu docierają światła które okazują się być drużyną ratunkową. Konduktor prosi pasażerów by ci wrócili do swoich przedziałów i tam czekali, gdyż ekipa ratunkowa potrzebuje przestrzeni do działania.
Groza przybiera na sile, w momencie kobiecego krzyku niosącego się po całym wagonie graczy. Ci wychodząc z niego na korytarz napotykają widok zrozpaczonej kobiety patrzącej za okno, w stronę odjeżdżającego pociągu który zostawia środkowy wagon. Tutaj rzeczy dzieją się już szybko. Xar przejmuje inicjatywę w trudnej sytuacji i używając wszystkiego co ma pod ręką, organizuje proste zatyczki do uszu oraz materiał którym obwiązują się by wyjść z pociągu i spróbować wrócić o własnych siłach.
Za sugestią jednego z pasażerów, ten skupia się by wyprowadzić siebie oraz pozostałą trójkę jak najdalej od upiornego przedsięwzięcia, niestety jednak Otille protestuje co powoduje jej odłączenie. Ta z własnej woli pragnie kierować się za śladami „ekipy ratunkowej” co dość szybko przynosi jej przerażającą zgubę.
Reszta przedzierając się przez śnieg napotyka wiele upiornych spotkań. Między innymi zimne dłonie reportera które dotykają dłonie Malcolma, a razem z nimi głos błagający go by zdjął opaskę i pomógł mu się wydostać. Mimo próby wydostania się z lodowatego uścisku, nikt nie jest już wstanie pomóc młodemu tancerzowi i za chłodną decyzją Xara zostaje odcięty od wstęgi trzymającej ich razem.
Ostatnia dwójka ocalałych kochanków prze przez śnieg, na okrągło słysząc błagalne krzyki upiorów by ci zdjęli opaski, na całe szczęście oboje wytrzymują napór psychicznego ataku by stracić przytomność w śniegu. Rano czują dotyk, są to ratownicy mający przybyć po pociąg który co ciekawe nigdzie nie odjechał zaś dalej stoi zakopany w śniegu.
Na koniec gdy ostatni ocalali są niesieni przez ratowników w stronę odśnieżacza, dojrzeć mogą wysokie stworzenie które wpatruje się prosto w nich.
Tutaj film się kończy…
Źródła grafik:
https://www.deviantart.com/tohdraws/art/Horror-On-The-Orient-Express-718257823
https://www.deviantart.com/christos-martinis/art/Abe-Concept-336731290
https://pl.pinterest.com/pin/813392382744443722/
https://www.deviantart.com/buffy2ville/art/Arctic-God-950301904